Manilerimiz

MANİLERİMİZ:

İlçemizde kocası askere ya da gurbete giden kadınların yazdıkları düşünülen bir mani;

 

Aramıza girdi dağlar

Ayrılık yüreğimi dağlar

Oğlun babam diye ağlar

Ah bizleri ayıran gurbet

Yuvaları yıkan gurbet…

 

İlçemizde 1889 ve 1923 Yıllarında iki büyük yangın meydana gelmiş ve  yangınlarla  birlikte Küre büyük bir zarar görmüştür.1923 Yılında meydana gelen yangın sonrasında yeni evlenen bir bayan tarafından yazılan beyir şöyledir;

 

Erdik Ramazanın Yirmiyedisine

Bu felaket hazırmış ertesine

İlerliyor ateş belediye dairesine

Aman belediyemiz nerdesin

Ah inil inil yanan Küre

Pek muazzam idi bizlere göre

 

Oldu Ramazanın Yirmisekizi

Kalmadı Küre’nin dörtte birisi

Beş büyük caminin kaldı birisi

Ah inil inil yanan Küre

Pek muazzam idi bizlere göre

 

Sabahleyin onbirde çıktı bir duman

Aştı inil inil hiç vermez aman

Beşbuçuk saatte kül oldu cihan

Ah inil inil yanan Küre

Pek muazzam idi bizlere göre

 

Bugün halimizi mevla duymuyor

Ahizarımıza dağlar inliyor

Çifte mektepler ateş geliyor

Aman mülkiyeliler nerdesiniz

Yarın işinize nerede bakarsınız

 

Yeşil giymiş karşıki dağlar

Derelerde sular efgan ile çağlar

Aman bu ne iştir hiç akıl ermez

Fikri olan bunu hiç kuldan bilmez

Ah inil inil yanan Küre

Pek muazzam idi bizlere göre.

 

Birde padişahlık zamanında geçtiği varsayılan bir olay üzerine yazılmış bir beyit vardır.Rivayete göre; Adamın biri evine ciğer almış ancak eşi komşuları ile kapı önünde sohbet ederken kediler ciğeri yemiş.Akşam eve gelen koca olayı öğrenince çok kızmış ve karısını boşamış.Kadında bunun üzerine aşağıdaki beyiti yakmış;

 

Kedi değil bir mestan

Su içer kalaylı tastan

Ayırdı beni vefalı dosttan

Evciğezimi ıkan ciğer

Belciğezimi büken ciğer

 

 

 

Mahalleye vardım durmadım

Kapıya manda vurmadım

Gelip evde ciğeri bulmadım

Evciğezimi yıkan ciğer

Belciğezimi büken ciğer

 

Akşam oldu kocam geldi

Al beri Hatun ciğeri dedi

Herif ciğeri pistan yedi

Nikahımı önüme koydu

Evciğezimi yıkan ciğer

Belciğezimi yıkan ciğer.